Haar eerste baby liet ze links liggen en moest met de hand worden opgevoed. Daarom kwam ze in 2008 naar de Apeldoornse dierentuin voor een ‘cursus moederen’, die ze kreeg van orang oetans Sandy en Radja.
Apenheul juicht niet te vroeg
“Pakt ze het nu op of niet?” vroegen de verzorgers zich af. Opgelucht haalden ze adem toen Wattana haar baby toch oppakte. De verzorgers zijn apetrots op Wattana, maar durven niet direct uit volle borst te juichen.
“Dat Wattana haar baby goed bij zich houdt, is nog geen garantie op een succesvolle opvoeding”, vertelt Rudy Berends, hoofdverzorger van de orang oetans. “We wilden eerst zeker weten of het kleintje goed drinkt bij zijn moeder. Dat kan soms wel 36 tot 48 uur duren.” Gelukkig zagen de verzorgers de baby al binnen 24 uur bij zijn moeder drinken. “Daar zijn we echt heel blij mee. Het betekent dat Wattana echt van Sandy en Radja geleerd heeft hoe ze haar baby op moet voeden.” Het lijkt erop dat ze haar baby verzorgt zoals het een echt orang oetan betaamd.
Orang oetan leert het moederschap
Wattana heeft eerder al eens een baby gekregen: in 2004 in een Franse dierentuin. De baby moest met de hand grootgebracht worden, omdat Wattana niet wist wat ze ermee aan moest. “Normaal gesproken worden jonge orang oetans door hun moeder verzorgd en opgevoed tot zij ongeveer zeven jaar oud zijn,” vertelt Berends. “In die tijd is er meestal al een broertje of zusje geboren, zodat jonge vrouwtjes de kunst van het moederschap af kunnen kijken. Zo leren ze hoe ze een baby moeten dragen, verzorgen en voeden. Dat is bij Wattana niet gebeurd.”
Om te leren wat het moederschap precies inhoudt is Wattana in 2008 naar Apenheul verhuisd, zodat ze de kunst af kan kijken bij de moeders Sandy en Radja. Radja heeft één jong en twee oudere kinderen. Sandy voedt niet alleen haar eigen kind op, maar ook haar adoptiekindje Dayang: het halfzusje van Wattana.
Jongens plagen, kusjes vragen
In hetzelfde jaar dat Wattana naar Apenheul kwam, arriveerde ook de achtjarige Amos. De kennismaking tussen de twee orang oetans ging gepaard met veel plagerijen van Wattana. Berends vertelt: “Ze probeerde op alle mogelijk manier de aandacht van Amos te trekken. Door heen en weer te zwaaien boven zijn hoofd en met houtwol te gooien. Op een gegeven moment zoog ze zelfs haar mond vol met water om Amos van een afstandje nat te sproeien. Dat was wel heel grappig.” Maar jongens plagen betekent zoentjes vragen in Apenheul. De zwangerschap van Wattana bleek het prachtige resultaat van een grappige kennismaking. Amos en Wattana zijn inmiddels dikke maatjes en de prille ouders van hun allereerste baby.
Voor wie op kraamvisite wil komen is Apenheul vanaf 22 maart 2010 weer dagelijks geopend van 10.00 tot 17.00 uur.
